Twórcy i sztuka

Archive for the ‘Historia’ Category

Sztuka gotycka to głównie czasy od XIII do XV wieku. To, co charakteryzowało ten okres to odczucie lekkości budowli, a jednocześnie poczucie powagi. To wszystko dzięki zastosowaniu pinakli, ostrołuków, rozet, a także portali i elementów dzięki którym budowle zyskiwały stabilność. Miasta gotyckie miały wygląd przyciągający uwagę. Przykładem budowli gotyckiej może być katedra w Chartres. To, co charakteryzuje ten okres to liczne witraże w oknach przedstawiające ważne osobistości oraz sceny historyczne. Wypełnione są światłem tęczowym co pozwala na niezwykły efekt tęczowej baśni. Pozostało na pierwszym planie przez wiele lat, powodując wycofanie innych malowideł. Również rzeźba była bardzo popularna i często stosowana. Głównymi jej twórcami są uważani do dziś: P. Parler, C. Sluter, N. Pacher, Wit Stwosz oraz T. Riemenschneider. Rzeźba gotycka to posągi wykonane w kamieniu. Najczęściej są to osoby wykonane w naturalnej posturze aby oddać wielkość i naturalność prawdziwych postaci. Styl gotycki jest wykorzystywany nawet do dnia dzisiejszego.

Sztuka romańska to styl rozwijający się głównie w Europie w XI i XII wieku. Miała sakralny charakter, gdyż jej główne motywy były związane z obecnością zakonów. Sztuka ta pożyczała niektóre elementy od sztuki antycznej. Jeśli chodzi o architekturę to głównymi budowlami jakie stawiano były kościoły. Stosowano okrągłe formy, krzyże łacińskie, portale. Natomiast wnętrza budowli ozdabiano arkadami, filarami, emporami. Głowice kolumn oraz trzony filarów ozdabiane były rzeźbami. Były to proste formy o wyrazistej o ostro zarysowanej konstrukcji, mające na celu wyraźny przekaz dla ogółu. Tematem rzeźb romańskich były postacie ze Starego oraz Nowego Testamentu. Znakomitym twórcą rzeźbiarzem był Benedetto Antelami. Natomiast w malarstwie kwitła popularność witraży, które wypełniały okna budowli. Sztuka romańska się bardzo rozwinęła. Jej centrami stały się: Piza, Werona, Kolonia. Nawet w Polsce do dziś można oglądać piękno stylu romańskiego. Drzwi gnieźnieńskie, katedry w Poznaniu, Krakowie, Tumie czy Kruszwicy to tylko niektóre znane miejsca.

Sztuka starożytnej Grecji przypada na wiek X i XI przed naszą erą. Stanowi przejściowy element do sztuki archaicznej. To, co było słynne w ówczesnym okresie to rzeźby. Największe dzieła powstały za czasów Peryklesa. Odznaczały się prostotą. Do znanych dzieł można zaliczyć posągi Kuros z Wyspy Melos, Amazonki, Dyskobola, czy Grupy Laokona. Rzeźbiarze pokazywali naturalność i prawdziwość osób pozujących nie tylko w ruchu, ale i w spoczynku. Chcieli ukazać rzeczywiste odniesienie do człowieka. Słynnymi rzeźbiarzami byli głównie grecy. Takie sławy jak Fidiasz, Lizyp, Praksyteles odnieśli w ówczesnych latach spore osiągnięcia rzeźbiarskie. Również malarstwo zasłynęło swoimi dziełami. Bardzo często malowano wzory na wazach wypalanych w piecu. Naczynia te służyły nie tylko do codziennego użytku, ale i również na uroczystości. Charakterystyczne wazy to te, które są wykonane na czerwonym tle z czarna dekoracją oraz elementy brązowe lub purpurowe. Znacznie później technika ta zmieniła się i kompozycje malowano odwrotnie.