Twórcy i sztuka

Archive for the ‘Twórcy’ Category

Sztuka bizantyjska jest połączeniem sztuki greckiej i rzymskiej, wywodzi się z dawnej sztuki starochrześcijańskiej. Cechą charakterystyczną jest bogactwo dekoracji. Rozwój tej sztuki ma silne więzi z polityką cesarstwa bizantyjskiego. Kształtowane jest przez chrześcijaństwo. Zaspokaja potrzeby władz świeckich i prezentuje kult dworski. Głównym miejscem rozwoju tej sztuki był Konstantynopol, a swoim obrębie objęła całą Grecję. Sztuka bizantyjska najwięcej swoich charakterystycznych elementów posiada w malarstwie, rzemiośle i architekturze. Jednym z ciekawych przykładów tej sztuki jest Kościół Hagia Sophia, w Konstantynopolu, który przedstawia znane elementy takie jak: koła, kwadraty, krzyże greckie, czy ośmioboki. Malarstwo także jest bardzo ciekawe. To, co wyróżnia je spośród innych dzieł, to bogata kolorystyka. Mozaiki oraz freski to główne jest ogniwa. Do słynnych przykładów malarstwa bizantyjskiego można zaliczyć: Cesarzową Teodora z dworem, Madonnę Włodzimierską, a także Krzyż na sklepieniu Galli Placidilli.

Sztuka antyczna przypada na okres XII wieku przed naszą erą. Stworzona została w Grecji pierwotnie, a potem przejęli ja Rzymianie. Sztuka antyczna została nazwana klasyczną ze względu na jej piękno. Sztuka ta charakteryzuje się gównie poczuciem spokoju, harmonii i piękna. Pokazuje miłość i wszystkie uczucia pozytywne z nią związane. Ideałem piękna stworzonym w tamtym okresie jest posąg Wenus z Milo odznaczający się ideałem piękna kobiety. Dla twórców była ona boginią. Nawet w architekturze można odnaleźć stałe elementy harmonii. Kolumny są tworzone w kształty regularne, z dodatkiem ornamentów roślinnych. Do dziś można zwiedzać budowle Grecji i Rzymu charakteryzujące sztukę antyczną. Malarstwo natomiast przedstawiało sceny codziennego życia oraz mitologiczne. Postacie są idealne, o smukłych, łagodnych kształtach. W Pompejach można zobaczyć oryginały dzieł malarskich. Rzeźba natomiast wysławiała piękno ludzkiego ciała i tworzyła jego doskonałe proporcje. Najsłynniejszym jest posąg Zeusa oraz Ateny.

Sztuka starożytnego Rzymu przypada na okres V i VI wieku przed naszą erą. Obejmował całą Italię. Rzymianie zostali nazwani geniuszami architektury. Używali do swoich obiektów łuki. Słynne budowle jak Panteon, Koloseum, Bazylika są znane do dziś ze swojej świetności oraz licznych elementów architektonicznych. Rzeźby powstawały na podstawie greckich wzorów. Naśladowali ich w dziedzinie kultury, zabytków, malarstwa. Rzeźba spełniała dla nich ważną rolę. Powodowała uczczenie danej osoby, która zasłużyła się czymś wybitnym dla kraju. Przykładami takich posagów są cesarz Oktawian August czy Marek Aureliusz. Inna formą są również płaskorzeźby. Odtwarzają one w szczegółach ważne wydarzenia historyczne. Jednym z takich płaskorzeźb jest ołtarz na Polu Marsowym. Jeśli chodzi o malarstwo to było ono ozdobą domów, budynków, warsztatów pracy. Stosowano w nich style pompejańskie, czyli różnego rodzaju pejzaże, motywy architektoniczne, sceny na tle krajobrazu. Obrazy były kolorowe, a dominowały tam barwy białe, żółte, czerwone i zielone.