Twórcy i sztuka

Posts Tagged ‘sztuka’

Sztuka gotycka to głównie czasy od XIII do XV wieku. To, co charakteryzowało ten okres to odczucie lekkości budowli, a jednocześnie poczucie powagi. To wszystko dzięki zastosowaniu pinakli, ostrołuków, rozet, a także portali i elementów dzięki którym budowle zyskiwały stabilność. Miasta gotyckie miały wygląd przyciągający uwagę. Przykładem budowli gotyckiej może być katedra w Chartres. To, co charakteryzuje ten okres to liczne witraże w oknach przedstawiające ważne osobistości oraz sceny historyczne. Wypełnione są światłem tęczowym co pozwala na niezwykły efekt tęczowej baśni. Pozostało na pierwszym planie przez wiele lat, powodując wycofanie innych malowideł. Również rzeźba była bardzo popularna i często stosowana. Głównymi jej twórcami są uważani do dziś: P. Parler, C. Sluter, N. Pacher, Wit Stwosz oraz T. Riemenschneider. Rzeźba gotycka to posągi wykonane w kamieniu. Najczęściej są to osoby wykonane w naturalnej posturze aby oddać wielkość i naturalność prawdziwych postaci. Styl gotycki jest wykorzystywany nawet do dnia dzisiejszego.

Sztuka starożytnej Grecji przypada na wiek X i XI przed naszą erą. Stanowi przejściowy element do sztuki archaicznej. To, co było słynne w ówczesnym okresie to rzeźby. Największe dzieła powstały za czasów Peryklesa. Odznaczały się prostotą. Do znanych dzieł można zaliczyć posągi Kuros z Wyspy Melos, Amazonki, Dyskobola, czy Grupy Laokona. Rzeźbiarze pokazywali naturalność i prawdziwość osób pozujących nie tylko w ruchu, ale i w spoczynku. Chcieli ukazać rzeczywiste odniesienie do człowieka. Słynnymi rzeźbiarzami byli głównie grecy. Takie sławy jak Fidiasz, Lizyp, Praksyteles odnieśli w ówczesnych latach spore osiągnięcia rzeźbiarskie. Również malarstwo zasłynęło swoimi dziełami. Bardzo często malowano wzory na wazach wypalanych w piecu. Naczynia te służyły nie tylko do codziennego użytku, ale i również na uroczystości. Charakterystyczne wazy to te, które są wykonane na czerwonym tle z czarna dekoracją oraz elementy brązowe lub purpurowe. Znacznie później technika ta zmieniła się i kompozycje malowano odwrotnie.

Sztuka bizantyjska jest połączeniem sztuki greckiej i rzymskiej, wywodzi się z dawnej sztuki starochrześcijańskiej. Cechą charakterystyczną jest bogactwo dekoracji. Rozwój tej sztuki ma silne więzi z polityką cesarstwa bizantyjskiego. Kształtowane jest przez chrześcijaństwo. Zaspokaja potrzeby władz świeckich i prezentuje kult dworski. Głównym miejscem rozwoju tej sztuki był Konstantynopol, a swoim obrębie objęła całą Grecję. Sztuka bizantyjska najwięcej swoich charakterystycznych elementów posiada w malarstwie, rzemiośle i architekturze. Jednym z ciekawych przykładów tej sztuki jest Kościół Hagia Sophia, w Konstantynopolu, który przedstawia znane elementy takie jak: koła, kwadraty, krzyże greckie, czy ośmioboki. Malarstwo także jest bardzo ciekawe. To, co wyróżnia je spośród innych dzieł, to bogata kolorystyka. Mozaiki oraz freski to główne jest ogniwa. Do słynnych przykładów malarstwa bizantyjskiego można zaliczyć: Cesarzową Teodora z dworem, Madonnę Włodzimierską, a także Krzyż na sklepieniu Galli Placidilli.